As Carmelitas

Ao fío da entrada de onte, toca hoxe a quenda ao colexio relixioso que máis tempo exerceu o seu labor educativo entre nós. As Carmelitas

O caso é que non atopei ningún traballo relativo á historia deste centro; e cos poucos datos que teño, creo que sería interesante profundar un pouco na súa historia, o único dato que vos podo confirmar, é o da súa chegada, que se remonta ao ano 1879, segundo a web do colexio, 12 de marzo de 1879.

Tería que confirmalo, pero creo que a súa localización foi desde o comezo, na contorna da praza do Corrixidor, onde a familia Temes, cédelles o uso da casa que aínda hoxe ocupa o colexio.

Falo de memoria, ao dicir que ese edificio ou outro no seu lugar, foi ocupado con anterioridade polos Franciscanos, antes do seu "forzoso" desprazamento a zoa alta da cidade.

Vai ser mellor que non siga especulando, despois chamáredesme a atención, polos meus erros. Así que gozar da fotografía, e iso si, comprométome a durante este ano, intentar achegar datos sobre a historia do que realmente foi o meu primeiro colexio, alá polo 1965.

As Josefinas

Xa recibín algunha queixa, pola escasa presenza no blog e mesmo na exposición, de fotografías de colexios femininos. Recoñezo que é certo, pero podo asegurarvos que non existe ningunha intencionalidade. De feito pouco a pouco intentarei corrixir esas diferenzas.

Maristas e Salesianos, foron os primeiros en facilitarme o acceso aos seus arquivos fotográficos e por iso a súa presenza é mais habitual; Josefinas e Cisneros están en proceso de elaboración deses arquivos, co cal cada vez serán mais frecuentes as súas visitas ao blog, e centros como Carmelitas e Franciscanas, mais por unha cuestión de falta de tempo, que por desinterese aínda estou pendente de contactar con eles.

Hoxe móstrovos esta fermosa fotografía das Pepas, como cariñosamente se lles chamaba, polo menos nos meus anos mozos ás Josefinas.

Descripción. Fotografía escolar do Colegio San José (Josefinas Ourense)

Ano: Curso 1947-48

Fotógrafo: Descoñecido

Propietario: Dona Dolores Conde

Información relacionada:

O ano 1934, as Madres Josefinas, decidiron cambiar a súa localización.

Procedentes de Trives, onde, dende os anos 20 co apoio da "Sociedade cultural Trivesa", habían estado desenvolvendo o seu labor educativo, de grato recordo naquelas terras, (o colexio estaba situado na cása chalé de don Agustín Blanco).

Abriron inicialmente o seu centro escolar, na casa de José Fernández, (edificio utilizado en diferentes épocas, por outras institucións educativas) da rúa do Padre Feijoo, preto da Igrexia da Trinidade.

A sua labor viuse interrompida oficialmente no ano 1936, (aínda que se sabe que de forma clandestina, moitos alumnos seguiron acudindo, as suas, facia pouco ampliadas, aulas).

É por fin, no ano 1940 cando reabren oficialmente o colexio, no solar que ocupan na actualidade, houbo que facer aos poucos, modificacións, que permitirían unha maior comodidade no seu traballo, (recordamos que o edificio primigenio, albergara as instalacións da Eléctrica Conde Balvis, e unha fábrica de curtidos, á marxe de que unha parte do edificio estaba sendo utilizada polos Xesuítas, e por varias familias.

Seria moi interesante conseguir a identificación das alumnas; a ver se coa vosa colaboración o conseguimos.

Proyecto de colaboración

Ejemplar propiedad del Archivo Municipal de Ourense

Hace unos días, tuve la oportunidad de mantener una entretenida conversación con la periodista Nora Solá, entre otros muchos temas, hablamos de la necesidad de recuperar esa historia cercana, que raramente aparece en los libros, y no por ello deja de tener una gran importancia.

 Al hilo de la conversación nos dimos cuenta de que no solo esa que yo llamo pequeña historia, se esta perdiendo; si no que retazos y personajes de la historia oficial, por unos u otros motivos, también están cayendo en el olvido.

Le hizo gracia cuando le comente que por ej. Antonio Puga (el pintor Ourensano del s XVII del que se exhibe una obra en el museo del Hermitage), era confundido por más de un Ourensano, con Ramón Puga (fundador de Radio Ourense). En este caso puede ser entendible el error, dada la coincidencia de los apellidos. En otras ocasiones, como por ejemplo el de la familia de don Ramón Otero Pedrayo, el reconocimiento de este ultimo, ha difuminado el recuerdo de sus antepasados, el  padre don Enrique Otero Sotelo medico de profesión, fue defensor de Curros en su proceso judicial, y el abuelo materno Don Ramón Pedrayo Silva abogado de profesión decano del colegio es prácticamente un desconocido.

Hay casos más sorprendentes, como aquellos en los que alguien merecedor en su día de dar nombre a una calle de la ciudad hoy no esta en el recuerdo de casi ningún Ourensano, por ej. Ático Noguerol, e incluso los Xesta.

Desde el blog intento corregir dentro de mis posibilidades esa  carencia, pero evidentemente seria deseable tener una mayor difusión. En la conversación con Nora, quedo abierta la posibilidad de una colaboración entre su programa y el Arquivo visual Ourensán, para lograr ese fin, que creemos de interés para todos los ourensanos.  Os tendremos al día sobre ese proyecto.

Hoy en lugar de fotografía os muestro la portada de un pequeño trabajo hecho por un Ourensano, que como en los casos que os comente antes, casi nadie recuerda, como veis se llamaba Pio Ramón y Ojea (Ojea), si os digo el nombre de su hijo, espero que sepáis de quien hablamos; Don Pio era el padre de Ben Cho Shey (Xose Ramón Fernández Oxea)

Arribada 2012

Doutras entradas sabedes, que a vila de Bayona, é un dos meus lugares preferidos, a pesar de que procuro non mostrar un excesivo favoritismo; todolos anos intento recordarvos que alí se celebra unha festa histórica na que vos aseguro que o pasaredes estupendamente.

Non procede facer comparacións, polo cal eu encadraríaa coa nosa fantástica e ribadaviense Festa dá Historia, e cun pouco de envexa, aínda que con paciencia e sen desesperar ca nosa local A Bela Auria, entre todos temos que conseguir que se inclúa no grupo.

Pero vaiamos ao gran; como vedes no cartel anunciador, o fin de semana próximo celébrase a Festa dá Arribada, conmemorando o regreso da carabela La Pinta do descubrimento da América.

Posiblemente a mín non me deixen ir, pero intentade ir vós e gozade, recoméndovos ir disfrazados, para colaborar a dar ambiente; non é complicado, un disfrace de mendigo daquela época, ou o socorrido Abade, conseguese con catro trapos.

Se podo alí verémonos.

Concurso "O Couto Vello"

Guillermo Alvarez. "AVirxe no Couto"

Recibín algún correo electrónico estes días, preguntando polo concurso que en colaboración coa Sociedade Cultural Albor, organizou o A.v.O. O Couto Vello.

Entre temas de saúde, e a prioridade que ten estes días a exposición do museo, Naqueles vellos Pupitres, é certo que me despistei; pero nada que non teña solución.

Mari Luz Gonzalez "Regalo de Reis"

Aquí tedes as tres fotografías premiadas.

O premio á mellor fotografía, decidiuse compartilo entre dúas das presentadas a concurso.
Visita da virxe ao Estadio, de Guillermo Álvarez.
E Regalo de Reis de Mari Luz Gonzalez.

Andres Iglesias "Relampagos do Couto"

Premio á máis antiga. Andrés Iglesias Iglesias, Los Relampagos do Couto. Equipo de futbol afeccionado que defendía a honra do barrio nos anos 30, aínda que a foto corresponde máis exactamente a 1939.

Tanto a sociedade Albor, coma o Arquivo visual Ourensán, queren dar as grazas a todos os participantes desexando que poida ter continuidade esta iniciativa, tan interesante para recompilar as fotografías que mostran a nosa historia.

Ir revisando os vosos álbums que o ano que vén haberá máis e mellores premios.