O arte de Pacheco

O Photo Shop, coma programa e algo moi recente, e o que fai e facilitar sobremanera o traballo de retoque fotografíco; eso non quere dicir que antiguamente non se poideran facer cousas semellantes; eso si con gran destreza e coñecementos, por parte do profesional.

Na fotografía do Sr. Pacheco (quen iba ser se non), a pouco que vos fixedes veredes a Don Luciano mallando nas costas de Don Luciano, ¡algo teria feito!.

Eu tiña oido falar do de xuiz e verdugo, pero neste caso ampliase a frase e temos nunha persoa soa, xuiz, verdugo e castigado.

Certo e que eu dinlle, (coma sempre de xeito chapucero algun retoque), pero garantizovos que limiteime a quitar unhas dobleces do papel, e algunha falta de tinta froito do paso do tempo. E si minto, que desapareza a farola das Burgas. Ah, sinto esa xa desapareceu, enton que desapareza o Ayuntamiento se minto.

Don Antonio García Nóvoa (O Perniñas)

Fai uns días, e pola amabilidade de don Santiago Mosquera, foime presentado outro gran Ourensán, (tio avó dil) certamente oíra comentarios sobre el, e o seu grupo de amigos, pero eran iso, só comentarios.

Nestes días tiven a oportunidade de ler algunhas das súas obras, e en ocasións víñalleme á cabeza o bo de Don José Adrio Menéndez, non poderemos dicir que "Perniñas", (por certo , o alcume non me aclararon de onde procede, apúntanme dúas opcións: o reducido tamaño das súas, ou a admiración que lle causaban as das señoritas que lle rodeaban), fóra un cronista da cidade, pero si que podemos afirmar, que a través das súas cartas e poesías, (en moitas ocasións improvisadas), deixounos unhas belas e detalladas estampas daqueles anos nos que el reinaba, a primeira metade do século XX.

Grazas á lucidez de Don Antonio Rei Soto, podemos gozar hoxe a súa destreza coa palabra, nun pequeno libriño que editou "La Región" no ano 1951, baixo o titulo "Todo de ocasión", e do cal Don Antonio gardo os orixinais, formando parte da sua estimable biblioteca, (hoxe ubicada no Mosteiro de Poio).

En futuras entradas, intentareivos facilitar máis datos do Perniñas, pero hoxe quero mostrarvos, soamente unha redondilla que formaba parte dos versos que no seu día dedico a outro gran coñecido Ourensán, Don Basilio Álvarez, compañeiro de clase.

Es en clase el preferido
pues dicen que lee muy bien;
éste si que se ha cogido
por el mango la sartén.

Según conta don Antonio García no seu recopilatorio, os versos foron escritos sen mala vontade, (ainda que algo de envexa pode que houbera polo medio, o lector tiña o aprobado feito), e dinos:

" Tampoco a Don Juan* le parecio mal la cosa, por que al ir Basilio, lloriqueando a quejarse de lo que le habian hecho, le cónsolo diciéndole que no era para molestarse, Y a mi no me impuso castigo".

*Don Juan se refiere a Don Juan Sieiro catedratico de Psicología, Lógica y Etica del Instituto.

Hubo según parece un intento de tomarse la justicia por su mano, de Don Basilio, pero la operación fue habilmente abortada, ya de aquellas Don Basilio debia tener forjado su fuerte caracter, pero esa es otra historia.

Celanova no Tempo

Ainda que teño raices na zona, recoñezo a miña ignorancia sobre a historia da vila, prometo pra proxima entrada tentar facer algo un pouquiño mais elaborado, polo de agora ide gozando desta postal.

Batalla de Flores II

A Gondola, Ano 1929

Xa tiña a entrada de onte, cando me chegaron estas duas xoias que don Santiago Mosquera, ten na sua colección, penso que ben merecen, ser as que fagan o remate das festas deste ano.

Aproveitade pra xuzgar a calidade das carrozas, lin esoutro día que as de hoxe son obras de arte, enton estas como as temos que calificar?.

Comentame Don Santiago, que na darriba, (ano 1929), non se percibe o sistema de tracción, e en resposta, penso que hay que fixar a mirada no rapaz, que vai o final, posiblemente el a modo de "Pedro Picapedra", sea o responsable do avance do artefacto, eso si axudado en ocasions por alguen desde fora.

Non consigo identificar a rúa onde se fixo esa fotografía, despistame o muro e a palmeira, se alguen o sabe, se quere que utilize o meu mail.

Coche engalanado, Ano 1930

Tiven a osadia de retocar esta imaxen, ca intención de coñecer a vosa opinión, sobre si procede retocar estas imaxes ou deixalas tal como son?.

Batalla de Flores

Maña e o día da batalla de Flores, dende o blogue e pra animala un pouco comezamola hoxe; pra comenzar o desfile, eiqui temos unha fotografía do Sr. Rizo.

A seguir temos un automovil "tuneado", a proposito da batalla, repleto de fermosas señoritas, que de seguro ainda que graciles saberian defenderse dos ataques de confeti e serpentinas provinientes das outras carrozas.

Eiqui temos o inefable Marcial roubando un sonriso do publico; todolos anos os entendidos agardaban con expectación a ver cal era a ocurrencia do Marcial pra iste ano, xa pasaba o mesmo nos carnavales, certas festas sen Marcial non eran o mesmo.

E pra rematar eiqui pasan duas das obras do maestro, Federico Alonso Martinez Risco, unha delas como podedes observar con premio; era o habitual que don Federico, e o seu inseparable Alcala, acadaran algun premio, pero e loxico, todos lle metian ilusión os traballos, pero eles a mayores dedicabanlle moitas horas, co cal os seus acabados eran os millores, certo e que pouco a pouco, artistas coma Rafael Porto, e Manuel Lopez foronllo poñendo mais complicado, pero eso e pra outro ano.

Por certo como minimo a primeira data do ano 1929, como veredes na entrada de maña. (ainda que penso que a tradicción tivo comezo co seculo).