Consejos y avisos

Este viernes dia 15 y hasta el dia 8 de enero comienza el periodo navideño en OurensenoTempo y Ovrense. Durante esos días al margen de alguna posible sorpresa, solamente tendréis las publicaciones en el diario La Región (los sábados) y el primer domingo de enero en el suplemento Gente Mayor, así como mi colaboración habitual en el especial Nochebuena.
A TODOS MIS AMIGOS Y LECTORES
FELIZ NAVIDAD

Mail ourensenotempo@hotmail.com

28/11/11

Lembrando o Fraín

Fotografía do Arquivo de Lisardo Mazaira
Visitou o blog hai máis dun ano, este personaxe dos que a min me gusta chamar entrañables.
Regresa hoxe da man dun novo amigo, Agustín, un Ourensan dos que moi novo marchou do seu Montederramo, para iniciar unha nova vida na "beira de en fronte".
Escríbenos dende Brasil, e utiliza o seu "galleguiño", (faino mellor ca min) para prestarnos recordos da súa nenez.
Dende aquí, envíolle unha forte aperta, e que saiba que ten o blog á súa disposición para seguir mantendo o contacto co seu Ourense.
Grazas Agustín.

Vou tentar escribir em gallego,  mezclado com português.  Non me acordo  ben do meu galleguiño da infância, ainda que estea latindo  na miña  lembranza que me acompaña
Salin de Galicia  para o Brasil com 19  anos recen cumplidos e teño 69. Vivo em San Pablo.
Quero decirvos que conocin o Frain , em  Montederramo. Em Ourense chamabanlle Frailde. Era uha persona mui amable e correta.
Sua simpatia non tiña límites. Falaba o castellano de unha  maneira que íl próprio  pensaba auténtica, e  o  praticaba com naturalidade. Introducia em palabras castellanas  mezcladas com gallegas ditongos e hiatos, sem razón de ser, pero com perspicácia, que deixaba os ointes  perplexos e pensativos.
Era um andarillo, creo eu de Calvelo, ayuntamiento de Maceda.
Conocin o Frain, pois este era seu nombre, na miña casa cuando iba para Montederramo. Miña mai, tan buena, o recollia e  lle daba algo. Sempre  pedia caldo muerno, comía e logo se marchaba  para outro sitio. Em Montederramo nunca o vin pedir pesetas. Todos, do pueblo, disfrutábamos de sua compañía. Era uha  persona sabia que non tuvo sorte na vida,  mas, creo eu, foi feliz, e sua felicidade transbordaba cuando via os outros alegres. Digo ainda que o via con pequenos intervalos de tempo, dos 5 os once anos, cuando eu salin de Montederramo,  póla vida afora. Nunca mais o vin.
Agora sentin saudades (morriña).  20.11.2011.  Agustín.

Se queredes ver a entrada anterior do Fraín equi tedes o enlace fai click . A fotografía e a misma, xa que non conseguin polo de agora outra deste Ourensán

No hay comentarios: