Un anaco da fotografía

A semana pasada, ensineivos outro recorte dunha fermosa fotografía que chegou as miñas mans nun lote de vellas xoias, (nunca mellor dito), entre as que figuran seis cartes de visite, firmadas por un esquivo Carlos Garcia (xa confirmado como un dos tres primeiros fotografos da cidade, e con moitas papeletas pra ser o primeiro), e unhas cantas "alhajas" mais, de gran valor historico no ambito da fotografía Ourensá.

Digo esto pra poñervos os dentes largos, e un pouco como castigo pola vosa vagancia, o non enviar resposta a pregunta que vos fixen, lembrades?. Celsty ou Celestino...

Das cen respostas que pedin, non chegaron nin sequera setenta, e quero pensar que non e por non saber onde se ubicaba a tenda de calzados Celsty nesa imaxen; e maxime cos datos que vos facilitei.

Bo, o castigo vai ser leve, hoxe poñovos outro anaco da fotografía, na que aparece outro dos negocios historicos da cidade; neste caso, que afortunadamente ainda pervive, a Xoieria Cid  e por riba dela, unha baranda inconfundible da "fortaleza" que temos de sempre na cidade. E nuns poucos días poderedes ver a fotografía completa no suplemento do diario La Region, "Gente Mayor", co que comezamos a colaborar dende o A.v.O. a partires destes días.

Por certo por si es caso, que non creo, tratase da praza do Recreo, hoxe rua Santa Eufemia.

Xa vos adianto, que existe unha fotografía moi parecida a esta, coñecida dende fai tempo, na que se aprecia unha procesion de caracter reilixioso; nesta parece ser que a intencion e agasallar a algun persoeiro.

Os do Zamora 8

Ano 1958 desfile no Parque do San Lazaro.

As novas tecnoloxías coa rede á cabeza, convertéronse en constante motivo de críticas e eloxios. Sempre aconteceu así con todas as novidades e avances; ata que aprendemos a utilizalos con lóxica e corrección, pasa un tempo no que é posible que os problemas que causa superen aos beneficios.

Vén isto a conto, porque hai unhas semanas, creouse en Facebook, un grupo de amigos, "Regimiento de Infantería Zamora 8, El Fiel", cuxo único obxectivo é facilitar o rencuentro entre "todos" os que nalgún momento pasamos polo cuartel de San Francisco, ou o destacamento do Cumial: os quintos do Zamora 8.

Agora son xa moitas as xeracións que non saben o que era a mili, pero aínda quedamos algúns abueletes deses aos que nos gusta contar as "historias da mili". Non é que todo fose un camiño de rosas, e seguro que houbo todo tipo de experiencias, boas e regulares; pero o gratificante é recordar as boas, aquelas que falan de amizade, compañeirismo e por que non, tamén moitos momentos divertidos.

No pouco tempo que leva aberto o grupo en Facebook, son xa máis de 100 os "pollos" que se uniron, e máis de 500 as fotografías que se compartiron. A parte dunha cea á que non puiden asistir por decatarme con atraso da existencia do grupo.

Animarvos a formar parte do grupo; é un moi bo xeito de rencontrarse con antigos amigos, na maior parte dos casos de zonas afastadas do país, aos que as novas tecnoloxías nos achegan.

Os reos formados no Campo de Aragón

Peza do mes marzo 2012

Levo tempo sen poder ir ver a presentacion da peza do mes, e de certo que o sinto; hoxe de momento non teño nada que mo impida, asi es que agardo poder estar alí.

Pra os que non tivechedes a oportunidade de asistir a este tipo de actos culturais; recomendovos que fagades a proba; ver calquera peza de arte, da man dun profesional, e un verdadeiro privilexio.

Lembro agora cando fai tres anos mais ou menos o irmán Santa Marta, autor do mural que podedes ver no hall do colexio Maristas, explicounos o seu traballo, dun xeito sinxelo, pero profundo, que consigue que podas entender a obra en toda a sua magnitude.

Nesta ocasion a explicacion correra a cargo do Historiador da Arte, Ángel Dominguez López, que nos falara da fermosa Cruz Procesional Renacentista que tedes na fotografía.

Agardo veros hoxe a tarde..

Outro cumpleanos

Fotografia obtida na Galeria de fotos Ourense Antiguo do Diario "La Región"

Rua Pereira (Avda. de Pontevedra) Os cafés Regio, Unión, Victoria e Iberia

Entre exposicions, problemas de salud variados, e incluso a visita nocturna duns ladrons, levo un tempo con mais lerias das precisas; ata o punto de esquecer que onte comezou o quinto ano de existencia deste blog. Colleume de improviso, e sin moitas ganas, así que pra recordalo, decidín retomar a que foi a primeira entrada do blog. O texto e mellorable, pero a fotografia e unas das mais fermosas que teño da nosa cidade.

Si tedes un momentiño maña pola maña no programa En buena hora de Telemiño, que presenta Nora Sola, o amigo Amador Rego, falara precisamente desta rua tan Ourensá.. 

"Eran outros tempos, outro ritmo de vida, o traballo era duro, sobre todo nas zonas rurais, pero a xente gozaba mais dá rua, calquera escusa era boa para pasar unha tarde de paseo, ou nas terrazas dos cafés de moda.

Salvo erro penso que o primeiro era o "Iberia", o seu carón estaria o Cafe "La Unión", propiedade de D. José Rodriguez Santos (J.Adrio contaba, "donde camareros de oficiosa sonrisa servian diligentes en copa alta y estrecha, lo mismo el picudo sorbete pulverizado de canela,que la gaseosa de limón, refresco de lujo entonces", a seguir "O Regio" ( que nunha época sen entrar en motivos decidiu trocar o seu nome polo de "Riego") e o ultimo edificio era o dá Drogueria de D. Aurelio Fernández Roman, que inda hoxe segue a manter a mesma actividade.

Nunha epoca mais recente, neses locais estaban, o Hotel Barcelona, o Orfeón Unión Orensá, o almacen Quimi-Cuevas (antiguo Sanchez Cuevas y Cia), e a Farmacia Roman*.

Mais adiante e na explicación de outra fotografia, falaremos do "Victoria" e o resto da rua.

* na esquina estivo a Farmacia Roman, e a drogueria Roman e Saco estaba no local anterior, con posterioridade cambiaron a situacion e a Farmacia Roman paso a estar onde actualmente esta a Farmacia Alameda.

Facede a proba

Cantos de vós, seriades capaces de dicirme onde se fixo esta fotografía no ano 36?. Gustaríame pensar que practicamente todos os meus lectores, identificarían ese céntrico cruzamento de rúas a pesar do paso do tempo, e algúns cambios substanciais.

Un dos máis significativos, é o da presenza da leiteira que no ano 1999 o artista Ramón Conde, coloco nesa esquina , que os da miña xeración coñeciamos como a da carteleira do cine avenida, bo algunha mirada tamén se escapaba ao escaparate da juguetería "La Gallega", que por certo creo que é un dos negocios con máis soleira que quedan na cidade. Nese mesmo edificio os cambios foron radicais, pero sabedes que procuro non opinar de cuestións estéticas.

Bo, pero vaiamos á xustificación do título da entrada de hoxe ; probade a mostrarlle a alguen a primeira imaxen, durante un curto periodo de tempo, 10 segundiños bastarían, e log mostrarle a de abaixo o mesmo tempo. Asegurovos que o cen por cen dos que vexan a segunda saberan ubicala, en cambio moitos dos que vexan a primeira quedaran en dubidas.

Cousas do “noso” Miño.

Por si acaso, algún despistado, e o primeiro tramo do Paseo, no cruce con Cardeal Quiroga, Alejandro Outeiriño.

As chicas do Cisneros

 Para terminar polo momento co tema escolar, móstrovos hoxe estas fotografías que nos presta María Jesús González, da súa etapa de estudante no colexio Cisneros. (anos cincuenta).

A primeira vista as imaxes non parecen precisamente de colexiais, pero coñecendo os hábitos, modas e costumes daqueles anos, asegúrannos que se o son; na primeira aprécianse os complementos básicos para o peditorio da banderita.

Fotografías deste estilo, aínda que pareza que teñen pouca utilidade para a historia fotográfica da cidade; teñen moitos detalles significativos, que axudan a entender os modos de vida doutros tempos.

Imaxinádesvos ás mozas de 18 actualmente con eses modelitos?, hoxe ese look pódese ver nalgunha moza con motivo dalgunha festa, ou en mozas a partir dos trinta. Seguramente os sociólogos poderían explicar as causas de moitos deses cambios de estilo, pero a maioría seguro que aluden á clarísima diferenciación que naqueles tempos buscábase entre nena e muller.

Por unha temporadita deixaremos o tema escolar, pero animarvos a continuar enviando material, como xa vos dixen nalgunha ocasión, entre todos poderemos facer nun futuro as verdadeiras exposicións que nos gustaría ver.

Recordos escolares

O fio da entrada de onte, o mismo que faltaron moitisimas fotografías de grupos do rural, imaxinade as que faltaron do tipo que vos mostro hoxe, realmente penso que cunhas cantas de mostra poderia ser suficiente, pero por experiencia sei que este tipo de fotografia son das que mais gusta enseñar ainda que se vexa que os anos teñen pasado abondo.

Seguide enviando as que teñades, que intentaremos darlle cabida a todas.

A de hoxe, deixounola Don Camilo Conde, e pertence a sua etapa de alumno Marista. Esquezeuse de decirnos a data, pero penso non errar se digo que e dos cincuenta. 

Ten unha singularidade, e a primeira deste tipo, que ten sentido vertical. o habitual, descoñezo o motivo era que estiveran en horizontal. 

Escola rural

Continuando co tema escolar; móstrovos hoxe unha fotografía que nos presto durante a exposición Dona Carmen Fernández Montero.

Obtívose no ano 1924, nunha pequena aldea da zona de Lobios, San Paio de Araujo, e o único personaxe identificado é o mestre, don Ricardo Fernández García.

Vendo a imaxe queda patente o cambio tan substancial que sufrimos no rural, naqueles tempos nunha aldea reunían corenta alumnos, hoxe existen dificultades para completar as aulas dos poucos grupos escolares que quedan.

Aínda que na exposición figuraban dúas fotografías de escolas rurais, certamente non estaban moi representadas. No meu descargo podería dicir que cos medios que contamos, é complicado conseguir polo menos unha de cada centro da cidade, como para conseguilo de toda a provincia; pero prefiro que saibades que temos moi pouco material dese estilo, para animarvos a que nolo enviedes.

En varias ocasións coménteivos, que a intención é recompilar a maior cantidade de fotografías posible, para despois facer de verdade as exposicións que a todos gustaríanos ver.