Un bo día para ir o cine

Co tempo que esta a a facer, unha boa opción para pasar a tarde, pode ser ir o cine.

No ano 41, estreabase no "Coliseo" Xesteira, este film. Non era precisamente unha obra de arte; o argumento ia dunha historia de amor durante a 2ª Guerra Mundial; segundo a critica, un pouco cursi, e almibarada; de todolos xeitos teño a case total seguridade que a sala rexistrou unha boa entrada, naquel ano, o Xesteira estaba botando a andar na cidade, co cal todo era noviño, e como sabedes as "distraucios", naqueles anos, non eran moi variadas, no inverno; fago a puntualización, porque no veran a escaseza era a mesma, pero podiase suplir a falta de "distraucios", co contacto ca natureza.

Caderniños de Historia 0

Non interpretedes que esta entrada, é simplemente a presentación doutro libro.

Realmente trátase da presentación dunha nova serie de entradas, que Don Miguel Ángel González García, (Cóengo arquiveiro da Catedral de Ourense, director do Museo da Catedral. Director do Arquivo Histórico Diocesano de Ourense, delegado Diocesano de Patrimonio, por citar só unha parte do seu curriculum), tivo a amabilidade de permitirme que vos mostre no meu blog.

Nos últimos anos, Don Miguel Ángel, desenvolveu un extraordinario traballo de investigación, centrado principalmente na historia da diocese Ourensá; achegounos, a esculturas, documentos, cadros, monumentos, etc., que sen a súa axuda, en moitas ocasións pasaríannos desapercibidas. A maioría deses traballos viron a luz en libros e revistas especializadas, o que dá boa mostra da súa calidade e rigor científico.

Traballando pra esas obras, é frecuente atopar detalles de interese, pero que debido á falta de tempo, ou a imposibilidade de atopar mais datos que permitan desenvolver o tema, quedan en pequenos opúsculos, (pequenos de tamaño), porque calidade téñena e sobrada. O caso e que o seu formato, fai limitada a sua difusión, e ainda que agardo que algún día o autor faranos o favor de xuntalos todos nun libro, polo de agora, vou aproveitar a oportunidade que me brinda, pra que o blogue teña un toque de calidade.

Pois ben, diso tratarán estas entradas; falaremos de temas varios, dende un inventario eclesiástico, ata correspondencia entre obispado e concello, pasando por breves incursións de personaxes, como o meu admirado Xan dá Coba.

Non quero estenderme mais, intentarei que os sábados (sabedes que ás veces me leo coa programación, pero procurareino), sexan os días en que podades ollar estas entradas.

Grazas a Don Miguel Ángel pola súa amabilidade.

Breve historia dos Maristas Ourense II

O Colexio desenvolveu satisfactoriamente a súa actividade, como se manifesta no artigo procedente do Arquivo Diocesano, que se refire a unha visita do Excmo. Sr. Bispo o ano 1914, os seis anos da sua fundación.

O labor que desenvolvían os Irmáns Maristas, coa colaboración do Sr. Bispo, axudou en gran medida a paliar o gran problema de analfabetismo que reinaba non só en Ourense, senón en toda España. Ao mesmo tempo as clases de Comercio, como llas denominaban, permitiron que as familias de comerciantes da cidade puidesen conseguir que os seus fillos adquirisen uns coñecementos moi necesarios para poder seguir desenvolvendo a actividade familiar; é moi larga a lista de alumnos que posteriormente estiveron á fronte deses negocios, e obtiveron un recoñecido prestixio.

No 1918 o Alcalde Saco e Arce obrígalles a abandoar o edificio, para utilizalo como Hospital por mor da peste Gripal que arrasaba a Europa e en gran medida á cidade desde o ano anterior 1917.
Trasladan as suas aulas, durante un ano ao edificio que entre os seus muros albergou mais institucións de ensino na cidade, comezou sendo a sede dos irmáns da Compañía de Jesús, converteuse en Seminario, despois compartiu esa función, coa de Instituto, volveu ser só sede do Seminario, e na actualidade, esta a realizar as funcións que no seu día estaban previstas para o edificio do actual Goberno Militar, "residencia e retiro de sacerdotes" (na rúa de Lamas Carvajal) (son casualidades da Historia).

A "estación" de Autobuses

Chegou un momento, no que a principal via da cidade, a estrada Vigo- Villacastín (rúa Progreso), non podia seguir utilizandose como o apeadero da cidade; durante moitos anos, as dilixencias primeiro, e os "carritos" despois, tiñan en Bispo Cesareo, a sua principal parada da cidade.

Pero o trafico comezaba a intensificarse, aquelo era de tolos, nunha das zonas mais concurridas de Ourense, a alameda, coincidian nas horas puntas, unha morea de xente, as leiteiras, a xente do rianxo, os que viñan arranxar papeis, os turistas, que xa empezaba haber algún, (que as Burgas sempre chamaron a atención), en fín, moitisima xente.

Eso non podia seguir así; tomouse enton a acertada decisión, de permitir que as administraccions dos coches de linea, instalaranse na rúa Doutor Fleming; ubicación moi axeitada, a sua cercania ca praza de Abastos, continuaba a ser de gran comodidade, pra todolos pequenos empresarios, que viñan cos cestos da sua mercancia, as leiteiras seguian a estar na zona onde mais reparto tiñan, e as Burgas ca sua quente auguiña purificadora, non estaba lonxe. Pra arranxar os papeis, viña moi ben, todolos organismos oficiais, despachos e oficiñas andaban polo contorno; e pra os turistas (poucos) que servianse dese medio de locomoción, tamén viñalles moi ben, que os Hoteis estaban pretiño.

A fotografia sen datar, pode corresponder perfectamente os últimos dos cuarenta, o autobus que tedes en primeira fila matriculouse en Lugo no ano 1929, asi que anterior non e.

Os alumnos da "Academia Villar"

Eiqui vos traio, outra das xoias, que me deixou Don Amador Rego.

Esta e unha das duas fotografías que teño dos alumnos da Academia dos "Irmáns Villar", e nas duas xa vos podo adiantar que o profesor sempre e Don Saturnino, (con ese dato se algún ten unha na que apareza Don Amador, fariame un gran favor deixandoma).

O caso e que, como en moitas ocasions, vouvos pedir un favor, e como xa imaxinades, e que intentedes identificar a algún dos retratados, a mín constame que a parte de Don Saturnino, anda por ahí tamén Don Segundo Alvarado, pero non sei de ningún mais.

Se recoñecedes algún, tedes o meu mail por ahí.