Rapagatos

Non toleei (polo de agora), ese sonoro nome "Rapagatos" era o que tiña esta rúa, tamen tivo o de "Pixotaria", pero ese e menos musical, (e as veces pode dar mal cheiro), uns anos foi a rúa de "García Hernández", e hoxe coñecemola como a Rúa do San Miguel, (supoño que sera polo Santo, o do restaurante foi mais tarde........).

Podense atopar referencias desa rúa (o millor ainas mais antigas, eu non fun quen de atopalas), dende o seculo XIV, e falase de que alí se ubicaban tendas de venda de pescado, (mais ou menos fresco), dali o seu nome de Pixotaria, uns cantos almacéns de venda de carbón, había tamén tabernas, non tantas como na rúa Arcediagos, pero haber habias, e de negocio pouco mais, (de todolos xeitos era suficiente, pra que os días de choiva na praza da Reina Isabel, e o caron da fonte do Rey, se formaran uns charcos dun color morado negruzco, e cun "tufillo" altamente desagradable); ahh, perdon, co tempo unha das millores imprentas da cidade a de Otero, e algunha cafeteria de renombre o "Cafe Regional", tamen e que o largo da rúa no da pra moito mais. (estou a mezclar epocas, pero saberedes disculpalo, a actual vouna obviar, xa que podedes ir por ali e vela).

Sabese tamen da existencia ali nalgun tempo, dunha das portas da Vila, e ainda hoxe segue en pé a Casa dos Armada ou de Maria Andrea, segundo insinuan nalgun papel, esta casa e algunha outra eran usadas por certos cidadans pra eludir a porta "oficial", xa que no "muro" da cidade cohabitaban as entradas de alguns domicilios, (non podo decirvos os motivos que terian eses cavaleiros pra usar esas entradas alternativas, serían "especulacions").

A fotografía non sei datala, pero publicouse o ano 1928, co cal ten que ser anterior. "Dos días en Orense", Don Alvaro de las Casas. Compañia Iberoamericana de Publicaciones S.A.

Outro exercicio

Fai tempo que non vos poño tarea; tamen e certo, que ainda esta sen resolver o asunto do coro da catedral, pero ainda que recibin algun mail, (que ninguen se me ofenda), non tiñan moita base documental, poreinnos en uns días, pra que me deades a vosa opinión.

Hoxe poñovos esta fotografía, que forma parte do Fondo Guedes Pacheco, que atesora o Museo Etnoloxico de Ribadavia, os datos que dela teñen son practicamente inexistentes.

Pra que confirmedes a miña impresión, ou a descartemos, direivos que penso que por ahí estivo a Garda Civil, os dos impostos, e a traseira dos Reinoso, tamen andarian por esas terras moitos enfermos e algun tolo.

Os que me seguides, supoño que xa sabedes a que praza me refiro, pero como vos digo, non teño datos de que así sexa.

Agardo os vosos comentarios.

Farmacia Bouzo (Montaxe)

Faleivos esoutro día da antiga Farmacia Bouzo, e o ver a imaxe, existian duas opcions, se a ubicación era a actual, o edificio tivo que mudar, e a outra opción que resulta ser a correcta, e que a botica mudara de ubicación.

Este montaxe (non moi bo), permite ver o local actual onde daquelas estaba a Farmacia bouzo, tedes que fixarvos un pouco, pra ver os persoaxes da fotografía anterior, situados no local que ainda existe, e pos casualidad, resulta que ten ahí, o negocio o amigo Mazaira. (por certo foi il quen me deu o dato, y eso que el non estaba ahí daquelas).

O Hospital Novo I

No ano 1928, proximo a inaugurarse, este era o aspecto que ofrecia o edificio principal do Complexo Hospitalario das Lagoas.

Foron moitos os sacrificios que os ourensans tiveron que facer, pra conseguir rematar esta magna obra. A necesidade imperiosa de dar un pulcro servicio os cidadans, (que o hospital das Mercedes non permitia, dada a escaseza de espazo), deu pé a que durante a ditadura do Xeral Primo de Rivera, poidera comezar a sua andadura este novo e moderno hospital, que a mais de solventar os problemas sanitarios, foi a solución tamen pro gravisimo problema da Inclusa Provincial.

Hoxe reconvertido pra uso universitario

Barbosa e Hijos S.L.

No xornal mensual Ourense por barrios, (eiqui tedes o enlace a súa paxina web: http://www.ourenseporbarrios.com/ ), deste mes de Outubro, leo o artigo de "Pepe dá Guardesa", que como sempre nos ilustra sobre a historia de Canedo.

Fálanos de todas as empresas grandes e pequenas, que facían da Ponte un barrio prospero, a maioría delas hoxe lamentablemente desapareceron, pero polo menos unha (algunha mais hai), subsistiu aos avatares do tempo.

Dende que no ano 1936, Don Justino Gómez Pinto monto a empresa, "La Industrial Cepillera Orensana", no "Rincón" (Canedo), a evolución, e os cambios foron constantes, dende o nome da empresa "Barbosa - Universal", "Barbosa e Hijos S.L", ata o emprazamento, (actualmente Tamallancos), aos poucos todo a variado, só unha cousa mantívose fixa durante todos estes anos, e ese é o espírito de traballo da familia Barbosa, (apelido da esposa de Don Justino Gómez).

A preciosa fotografía, que me facilitou un membro da familia, móstranos os principios da empresa, segundo reza escrito a lapis corresponde a 1940; posiblemente alguén poida achegar máis datos, para iso facilito os nomes que figuran no reverso da fotografía: Manuel - Américo - Delmiro - Antonio - Yeyo - Jesús e Eduardo. (espero non haberme equivocado, xa que a letra non é fácil de entender).

Se queredes ler máis da historia da familia e o seu actual director, aquí déixovos este enlace. http://www.fundaciontxemaelorza.com/i_premio_justinobarbosa.php