Outro exercicio

Fai tempo que non vos poño tarea; tamen e certo, que ainda esta sen resolver o asunto do coro da catedral, pero ainda que recibin algun mail, (que ninguen se me ofenda), non tiñan moita base documental, poreinnos en uns días, pra que me deades a vosa opinión.

Hoxe poñovos esta fotografía, que forma parte do Fondo Guedes Pacheco, que atesora o Museo Etnoloxico de Ribadavia, os datos que dela teñen son practicamente inexistentes.

Pra que confirmedes a miña impresión, ou a descartemos, direivos que penso que por ahí estivo a Garda Civil, os dos impostos, e a traseira dos Reinoso, tamen andarian por esas terras moitos enfermos e algun tolo.

Os que me seguides, supoño que xa sabedes a que praza me refiro, pero como vos digo, non teño datos de que así sexa.

Agardo os vosos comentarios.

Farmacia Bouzo (Montaxe)

Faleivos esoutro día da antiga Farmacia Bouzo, e o ver a imaxe, existian duas opcions, se a ubicación era a actual, o edificio tivo que mudar, e a outra opción que resulta ser a correcta, e que a botica mudara de ubicación.

Este montaxe (non moi bo), permite ver o local actual onde daquelas estaba a Farmacia bouzo, tedes que fixarvos un pouco, pra ver os persoaxes da fotografía anterior, situados no local que ainda existe, e pos casualidad, resulta que ten ahí, o negocio o amigo Mazaira. (por certo foi il quen me deu o dato, y eso que el non estaba ahí daquelas).

O Hospital Novo I

No ano 1928, proximo a inaugurarse, este era o aspecto que ofrecia o edificio principal do Complexo Hospitalario das Lagoas.

Foron moitos os sacrificios que os ourensans tiveron que facer, pra conseguir rematar esta magna obra. A necesidade imperiosa de dar un pulcro servicio os cidadans, (que o hospital das Mercedes non permitia, dada a escaseza de espazo), deu pé a que durante a ditadura do Xeral Primo de Rivera, poidera comezar a sua andadura este novo e moderno hospital, que a mais de solventar os problemas sanitarios, foi a solución tamen pro gravisimo problema da Inclusa Provincial.

Hoxe reconvertido pra uso universitario

Barbosa e Hijos S.L.

No xornal mensual Ourense por barrios, (eiqui tedes o enlace a súa paxina web: http://www.ourenseporbarrios.com/ ), deste mes de Outubro, leo o artigo de "Pepe dá Guardesa", que como sempre nos ilustra sobre a historia de Canedo.

Fálanos de todas as empresas grandes e pequenas, que facían da Ponte un barrio prospero, a maioría delas hoxe lamentablemente desapareceron, pero polo menos unha (algunha mais hai), subsistiu aos avatares do tempo.

Dende que no ano 1936, Don Justino Gómez Pinto monto a empresa, "La Industrial Cepillera Orensana", no "Rincón" (Canedo), a evolución, e os cambios foron constantes, dende o nome da empresa "Barbosa - Universal", "Barbosa e Hijos S.L", ata o emprazamento, (actualmente Tamallancos), aos poucos todo a variado, só unha cousa mantívose fixa durante todos estes anos, e ese é o espírito de traballo da familia Barbosa, (apelido da esposa de Don Justino Gómez).

A preciosa fotografía, que me facilitou un membro da familia, móstranos os principios da empresa, segundo reza escrito a lapis corresponde a 1940; posiblemente alguén poida achegar máis datos, para iso facilito os nomes que figuran no reverso da fotografía: Manuel - Américo - Delmiro - Antonio - Yeyo - Jesús e Eduardo. (espero non haberme equivocado, xa que a letra non é fácil de entender).

Se queredes ler máis da historia da familia e o seu actual director, aquí déixovos este enlace. http://www.fundaciontxemaelorza.com/i_premio_justinobarbosa.php

Día de tódolos Santos

Sempre fun da idea, de que os días de... non son necesarios.

Calquera día é bo pra ter un detalle coa xente que aprecias ou queres, ou como no caso do día que hoxe se celebra, pra ter un recordo cara aos que xa non están connosco.

Pero bo, xa que estamos, aquí déixovos un dos meus recordos, cara a alguén querido, que xa non está.

Esta fotografía é unha das que con máis agarimo gardo, quero supor que eran momentos felices pra esa parella, que de vacacións, paseaba polas rúas da Coruña; non o sei de certo, pero calculo que seria nos anos 40, despístame que neses anos puidesen viaxar tan lixeiros de "equipaxe", xa tiñan algún "vulto" ás súas costas.

O que sempre me chamou a atención era o aspecto tan moderno, (e case que se podería dicir "actual"), que lucía Don Antonio, e o contraste que facía, co elegante modeliño da miña querida Ramonita.

Santos 2009