Consejos y avisos

Os recomiendo visitar los dos blogs, ya que a partir de ahora los días que haya entrada en www.Ourensenotempo.com no la habrá en http://ovrense.blogspot.com y viceversa.

Mail ourensenotempo@hotmail.com

27/3/09

Don Emilio Calatayud y Don Emilio Amor

Esoutro día atopeime a un Gran amigo; e como sempre que nos vemos aproveite para gozar das suas doctas verbas.
Dandolle grolos a un café alí na Praza da Constitución, entre outros sisudos temas, fíxome un comentario sobre Don Emilio Calatayud, (Xuíz coñecido polas suas intelixentes e orixinais sentenzas a menores), afirmaba o meu Gran amigo que o ínclito Don Emilio estaba alcanzando Gloria e Fama, aparte doutras zarandajas pecuniarias, en base a "dicir obviedades", e dende logo, que razón ten.
É obvio que na sociedade actual, hemos sufrido cambios, e perdido costumes, é fácil escoitar: "non hai educación", "perdéronse os valores", "non hai respecto", e máis frases que tentan dar unha explicación ao que está ocorrendo.
A miña dúbida e motivo da entrada é:
De verdade é tan obvio todo isto?
Transcribo a continuación unhas palabras escritas por Don Emilio Amor, intelectual e mestre Ourensán, doutra xeración, (tentade ler o texto sen mirar ao fondo a data).
“Las palizas y el trato severo a los hijos han desaparecido casi totalmente, por fortuna; pero, por desgracia, los procedimientos que debieran sustituirlos, o se desconocen o no se aplican, ……………………………………………
Cansado ya de oír a las madres, a cuyos ojos asoman las lágrimas: ¡Ya no tenemos hijos!, un día hice esta observación, que algunas de entre ellas creyeron injuriosa, y que hay que considerar justa, pues con frecuencia la verdad es lo único que hiere: “Decís que no tenéis hijos; sea; pero, ¿Creéis que hay padres?.
O texto forma parte do epilogo que escribiu Don Emilio para o libro do seu amigo José Adrio "Del Orense Antiguo", e segundo reza no pé do texto, escribiuse en Maside, o mes de Agosto de 1934, (os que non me fixésedes caso e lestes a data sen ver o texto, por favor facédeo, que vos estrañara).
Un saúdo para o meu Gran amigo M.I.S-N, que de verdade o é (amigo, o de grande xa é outro cantar), porque o vin un pouco "baixo", e por certo ten que buscar a forma de protexer mellor as súas ideas, que está perdendo "as defensas".

No hay comentarios: